0313

⬢⬢⬢

ตอนที่ 313 ศีรษะซิงเทียน (ตอนจบ)

ธรรมราชันเซวียนหยวนพุ่งตัวเข้าสังหารจอมมารป่าเถื่อนจนสิ้นชีพ เขาเพียงรู้สึกว่าปราณกำเนิดและพลังธรรมของอีกฝ่ายนั้นเข้มข้นมหาศาลดั่งแม่น้ำสายยาวที่ถาโถมระลอกแล้วระลอกเล่าไม่ขาดสาย ซึ่งต่างจากการสังหารเซียนอิสระทั่วไปอย่างสิ้นเชิง ครั้งนี้เปรียบเสมือนการได้รับโอสถบำรุงชั้นเลิศจนย่อยไม่หมด ทั่วร่างกลับมีอาการปวดตึงเล็กน้อย ดวงจิตเทวะราวกำลังบวมพอง

“โลหิตแก่นแท้ของคนผู้นี้ช่างเข้มข้นถึงเพียงนี้ ช่างอัศจรรย์นัก!” บนยอดกระหม่อมของธรรมราชันเซวียนหยวนมีแสงผีเพลิงโลหิตหมุนวนพุ่งขึ้นไปเป็นก้อนขนาดเท่าตะกร้าที่หนืดข้นอย่างยิ่ง แวบแรกดูราวกับเปลวเพลิงที่ลอยล่อง ทว่าเมื่อมองนานเข้ากลับให้ความรู้สึกราวกับก้อนเนื้อที่กระดุกกระดิกได้ ชวนคลื่นไส้อย่างถึงที่สุด

เหล่าจอมมารทั้งหลายเห็นธรรมราชันมีท่าทีดุร้ายเช่นนั้น พลังธรรมก็สูงส่งแกร่งกล้า อาวุธเวททั้งมีอานุภาพเหี้ยมโหดและรุนแรงยิ่ง ต่างก็จัดเก็บความคิดดูแคลนเข้าไว้เล็กน้อย ทว่าในหมู่จอมมารเหล่านั้นกลับมีบางคนยิ้มไม่ยิ้ม สายตาที่มองธรรมราชันราวกับมองคนตาย

เนื่องจากธรรมราชันไม่อาจหลอมรวมปราณและโลหิตแก่นแท้อันมหาศาลของจอมมารป่าเถื่อนได้ในคราวเดียว จึงต้องบีบส่วนที่ยังไม่ถูกดูดซับออกมาและแปรเปลี่ยนเป็นแสงผีเพลิงโลหิตห้อยไว้เหนือหัว ประการแรกเพื่อป้องกันตัวและเสริมพลังให้เคล็ดวิชามารหลายประการ ประการที่สองคืออาศัยปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินหล่อเลี้ยง รอจนกว่าเรื่องราวคลี่คลายค่อยค่อยหลอมเข้าสู่ดวงจิตเทวะอย่างช้า ๆ