เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 ศีรษะซิงเทียน (ตอนบน)
“แย่แล้ว ปีศาจร้ายหนีออกมาได้อย่างไรกัน?”
ภิกษุขู่สิงโถวถัวเดิมใช้พุทธรัศมีมหาจันทน์เปิดทาง ทันทีที่โผล่พ้นพื้นดินก็สัมผัสได้ถึงเสียงลมกระบี่แผดคำราม ตาข่ายเนตรโลหิตผืนมหึมาแผ่กว้างครอบคลุมรัศมีหลายสิบจ้าง แสงโลหิตสาดส่องระยิบระยับตาจนพร่ามัว มิหนำซ้ำยังสั่นคลอนดวงจิตเทวะ เขาเคยต่อกรกับธรรมราชันเซวียนหยวนจึงรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของกระบี่เนตรโลหิตเล่มนี้ดี เมื่อเห็นมันหลุดรอดมาจากตาข่ายอสนีปราณหนึ่งเสวียนชิง ก็รู้ทันทีว่าธรรมราชันเซวียนหยวนต้องมีอาวุธวิเศษร้ายกาจคุ้มกายอยู่แน่ ซึ่งพวกเขาทั้งสามคนกลับมองข้ามสิ่งนี้ไปชั่วขณะ
ทว่าสถานการณ์คับขันถึงขีดสุด เขาไม่อาจครุ่นคิดสิ่งใดได้อีก รีบรวบรวมกำลังทั้งหมดปลดปล่อยกระบี่ไร้รูปลักษณ์ออกมา ประกายแสงวาววับแปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือโปร่งแสงขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นเบื้องบน มือหนึ่งร่ายอสนีเทวะไท่อี่วิถีเต๋า อีกมือร่ายอสนีพรหมปราบมารวิถีพุทธระดมโจมตีขึ้นไปดุจสายกระสุน หวังจะสั่นคลอนตาข่ายเนตรโลหิตให้เปิดออก