เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 308 อสูรวายุเหลือง
กุมารชีพผู้นั้น เดิมทีคือพระอรหันต์ลำดับที่ยี่สิบหกภายใต้เบื้องพระพักตร์พระอมิตาภพุทธะประมุขศาสนาแดนประจิม ควรจะได้สดับพระธรรมมหายานจากพระพุทธองค์ ทว่าเกิดความเห็นต่าง ทั้งยังโต้แย้งพ่ายแพ้ จึงถูกพระพุทธองค์ตำหนิว่าทำผิดศีลโทสะ นับแต่หนึ่งพันปีก่อนจึงถูกเนรเทศลงสู่โลกมนุษย์ เพื่อโปรดเวไนยสัตว์ในโลกีย์ให้ไปสู่แดนประจิม กุมารชีพไม่ยอมจำนน ด้วยความโกรธจัดจึงสละจากพระศาสนา แล้วมุ่งหน้าไปยังวังหนี่ว์วาเพื่อสดับพระธรรม
เนื่องจากเมื่อครั้งที่ประมุขศาสนาแดนประจิมเนรเทศเขาลงสู่โลกมนุษย์ มิได้ยึดพลังธรรมของเขากลับคืน กุมารชีพจึงได้เปิดหนทางใหม่ ทำลายสารีริกธาตุ ขับดวงจิตเทวะออกมา ฝึกฝนจนสำเร็จวิชาอสูรชั้นสูง พลังธรรมยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก เพียงแต่เหมันต์หลายร้อยปีมานี้ เขาต้องการตัดสามซาก ทว่ากลับกลัดกลุ้มที่ไม่มีสมบัติวิเศษกำเนิดฟ้าไว้เป็นที่สถิตแห่งห้วงยึดติด เดิมตั้งใจจะบำเพ็ญกายาทองแห่งพุทธะขึ้นใหม่ ทว่าในเมื่อเขาถอนตัวออกจากศาสนาไปแล้ว พุทธธรรมที่ฝึนฝนจึงไม่สมบูรณ์ จำต้องเสาะหาสมบัติวิเศษทรงพลังมาหลายชิ้น ใช้มนตราอสูรทำให้กายเนื้อนั่งนิ่งเป็นหิน พยายามหลอมรวมเป็นหนึ่ง เพื่อหวังให้กายาอวตารแห่งห้วงยึดติดที่ตัดไปนั้นมีพลังธรรมลึกล้ำ สามารถข้ามผ่านเคราะห์กรรมทั้งปวงได้
วิธีการบำเพ็ญเช่นนี้ เมื่อเทียบกับการที่โจวชิงทำให้กายเนื้อนั่งนิ่งเป็นหิน ก็ถือว่ามีหลักการใกล้เคียงกัน มรรคาเบื้องสูงนั้นมักจะสอดคล้องกัน เหตุผลที่แท้จริงล้วนเป็นหนึ่งเดียว