เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 290 เขาชางหมางกับเมฆฝนยามใกล้ค่ำ
ที่แท้จิ้งจอกน้อยและพวกพ้องปฏิบัติตามคำสั่งในแผ่นกระดาษดวงดาว เที่ยงวันนั้นเองก็ได้คลายค่ายกลผนึกออก จนกระทั่งจางเจี่ยวและพวกอีกสองคนผ่านมาพบเข้าจางเจี่ยวทั้งสามมีความจำดีเยี่ยม จดจำได้ทันทีว่าเป็นคนรุ่นหลังกลุ่มที่จั่วฉือพามาบุกจวนวารีและสังหารอสูรกินวิญญาณเก้าตาของพวกตนไป พวกมันถือธงมารแกว่งไปมาจนปราณมารฟุ้งกระจายไปทั่วฟ้า ไม่รู้ว่าไปเอาสมบัติมารมาจากไหน เห็นชัดว่าไม่รู้วิธีใช้งาน ได้แต่ใช้ไปมั่วซั่ว เมื่อทั้งสามเห็นว่าเป็นเพียงคนรุ่นหลังกลุ่มหนึ่ง จึงเกิดความคิดขึ้นมาทันที ประการแรกคือเพื่อแก้แค้น ประการที่สองคือเพื่อแย่งชิงสมบัติ
ใครจะไปคาดคิดว่าเมื่อพุ่งลงไป กำลังจะแสยะยิ้มเตรียมจับตัวคนเหล่านั้น คนรุ่นหลังกลุ่มนั้นกลับยิ้มเย็นพร้อมกัน ยกธงขึ้นแกว่งไกว พลันเกิดลมทมิฬพัดกระหน่ำ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งตลบอบอวล โดยเฉพาะกลิ่นศพเน่าเปื่อยสีน้ำตาลเหนียวเหนอะหนะนั้นชวนให้คลื่นเหียนอาเจียนยิ่งนัก
ทั้งสามแอบร้องแย่แล้ว ยังเข้าใจผิดว่าคนรุ่นหลังกลุ่มนี้พลังฝีมือต่ำต้อยและกำลังล่อลวงตน ช่างเป็นการหาที่ตายชัดๆ จึงรีบชักนำศาสตราวิเศษออกมาคุ้มกาย ก่อนจะมองหาตำแหน่งจุดแกนค่ายกล
เฟยสยงจงใจเผยจุดอ่อนให้จางเจี่ยวเห็นจุดแกนค่ายกล จางเจี่ยวหลงกลพุ่งเข้ามาจริงๆ เสี่ยวคุนหลุนจึงซัดอสนีทมิฬหมื่นพิษออกไปลูกหนึ่ง ระเบิดออกอย่างรุนแรง