0289

⬢⬢⬢

ตอนที่ 289 การวางกลอุบาย

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดมิดลง สี่ทิศมืดสนิท ฝนตกหนักอย่างยิ่ง เสียงฟ้าร้องดังไม่ขาดสาย มีเพียงสายฟ้าแลบแปลบปลาบนับครั้งไม่ถ้วนฟาดลงมาไม่หยุดหย่อน นอกจากเสียงลม เสียงฝน และเสียงฟ้าร้องแล้ว ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก จิ้งจอกน้อยกับเฟยหงมาถึงช้าไปก้าวหนึ่ง ผู้คนที่ต่อสู้กันไปไหนเสียแล้วก็ไม่อาจทราบได้ ทั้งไม่เห็นว่ามุ่งหน้าไปทางทิศใด ตบะบำเพ็ญของทั้งสองยังต่ำต้อยนัก จะคำนวณออกได้อย่างไร

บริเวณนี้ยังเป็นป่าเขาห่างไกล ทอดตัวยาวหลายร้อยล้านลี้ ล้วนเป็นที่ตั้งของสำนัก ถ้ำพำนัก และถ้ำหินของฝ่ายมารและพวกนอกรีต อันตรายถึงขีดสุด ต่อให้ฝืนติดตามไป ด้วยพลังธรรมของทั้งสอง หากถูกพวกมารรบกวน ต่อให้ไม่ถึงกับเกิดปัญหาใหญ่หลวง ก็ย่อมมีภาระยุ่งยากมากมาย ยากจะถอนตัวออกมาได้โดยง่าย

ทันใดนั้น ฝนยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ลมหนาวพัดโชย ปะปนมาด้วยลูกเห็บเม็ดเท่าเมล็ดถั่วฟาดลงมาอย่างไม่มีทิศทาง ท้องฟ้ามืดมิดจนมองไม่เห็นนิ้วมือตนเอง ทั้งสองคนต่างเป็นเซียนปฐพี แม้จะมองเห็นเงาร่างของขุนเขาเบื้องล่างอยู่อันเลือนราง ราวกับปีศาจร้ายกำลังแยกเขี้ยวถอนเล็บ จ้องจะเขมือบคน ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเย็นยะเยือกน่าสะพรึงกลัว จิ้งจอกน้อยรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ จึงล้มเลิกความคิดที่จะติดตามไป

แม้แต่เฟยหงเองก็ไม่อยากเสี่ยง เอาไว้รอให้รู้สถานการณ์แน่ชัดในวันหน้า แล้วค่อยคิดอ่านกันใหม่