0287

⬢⬢⬢

ตอนที่ 287 พระตถาคต

ราชามังกรเจียวหัวเราะแห้งๆ สองคำโดยไม่ใส่ใจ ในอดีตกระบือเขียวจินซือตัวนี้เคยอยู่ภายใต้สังกัดตงหวงไท่อี คอยบัญชาการทหารอสูรกว่าหนึ่งพันล้านนายในยุคมหาบรรพกาล ดูแลสำนักแม่มดน้อยใหญ่ทั่วโลกมนุษย์บรรพกาล อีกทั้งยังสยบเผ่าอสูรในแต่ละเขตแดนได้ แม้ตัวมัน (ราชามังกรเจียว) จะเคยลากรถให้จักรพรรดิสวรรค์ แต่สถานะก็เทียบกันไม่ได้ ต่อมาจักรพรรดิสวรรค์ถูกบรรพชนแม่มดโจมตีจนพ่ายแพ้ เผ่าอสูรยุคบรรพกาลจำนวนมากต้องจบชีวิตลง บ้างก็หันไปเข้าทางมรรคาวิถีเซียน ส่วนเจ้าจินซือตัวนี้ก็ถูกไท่ซ่างเหล่าจวินจับไปเป็นพาหนะ เรื่องราวผลกรรมนี้หากจะเล่าคงยืดยาวซับซ้อน จึงละเอาไว้ไม่กล่าวถึง

“ท่านนี้คือหนึ่งในเจ็ดมหาปราชญ์แห่งเผ่าอสูร มหาอริยะสะกดสมุทรราชามังกรเจียว ปัจจุบันเป็นเจ้าแห่งนรกทมิฬทะเลเหนือ บัญชาการกองทัพน้ำนับแสนนับล้าน” เสินกงเป้ามองสีหน้าของกระบือเขียวจินซือแล้วอธิบายด้วยท่าทีมีนัยสำคัญว่า “ในเมื่อทั้งสองท่านเป็นคนรู้จักกัน ข้าก็คงไม่ต้องแนะนำอะไรมากให้มากความ”

กล่าวจบก็ชี้ไปยังราชาอสูรที่ขี่สุนัขพันธุ์ทิเบตมัสทิฟฟ์ตนหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ท่านนี้ก็เป็นหนึ่งในเจ็ดมหาปราชญ์เผ่าอสูรเช่นกัน คือมหาอริยะขับเทพราชาวานรยฺหวีหรง เป็นประมุขแห่งอาณาจักรจงชางในทวีปบูรพาเทพ” จากนั้นก็ชี้ไปยังราชาอสูรที่ขี่กิเลนอีกตนว่า “ท่านนี้คือมหาปราชญ์ผู้ทะลวงวายุราชาวานรหมีโหว บำเพ็ญเพียรอยู่ในภูเขาซางสิง ณ ทวีปประจิมโคสดุดี”