เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 248 กระแสไหลวนเงียบงัน
เหลียวเสี่ยวจิ้นกวาดมองกองทัพพุทธะเบื้องหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก เขาเพียงเหลือบมองจินจาที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่ตรงหน้าเล็กน้อย ทันทีที่อีกฝ่ายพุ่งเข้ามาหาแล้วชี้หน้ากล่าวหาว่าเขาเป็นอสูรก็ทำให้รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังเป็นผู้เริ่มบุกโจมตีตำหนักเซียนผานซือชัดเจนว่าต้องการกดขี่ข่มเหง เหลียวเสี่ยวจิ้นหาใช่คนโง่เขลาเขารู้ดีว่าเป็นหงไหเอ๋อร์ที่ก่อเรื่องขึ้น แต่เพราะอำนาจฝ่ายตรงข้ามนั้นยิ่งใหญ่เขาจึงไม่อาจอาละวาดได้แต่ทำเพียงแค่นเสียงเย็นกล่าวว่า “เจ้าผู้ถือศีล อย่าได้กล่าววาจาเหลวไหล อาตมาเป็นศิษย์ผู้รับใช้ใต้สังกัดมหาจักรพรรดิโกวเฉิน ส่วนเจ็ดนางเซียนถ้ำผานซือล้วนเป็นคู่หมั้นของท่านเทพ เหตุใดเจ้าจึงไร้มารยาทถึงเพียงนี้ นำทัพมารังแกกันถึงหน้าประตู”
จินจาได้ยินดังนั้นในใจก็นึกตื่นตระหนกพลางครุ่นคิดว่า “เหตุใดจึงมีตัวหินเช่นนี้อยู่ตรงนี้ได้ นับว่าคำนวณพลาดไปเสียแล้ว นางอสูรทั้งเจ็ดแห่งถ้ำใยไหมไปมีสัญญาหมั้นหมายกับคนของจักรพรรดิโกวเฉินตั้งแต่เมื่อใดกัน?”
ที่แท้โจวชิงกับพระมารดาศักดิ์สิทธิ์อู๋ตังล้วนเป็นคนในสายเต๋า เมื่อส่งบัตรเชิญไปก็มีเพียงเซียนในสายเต๋าเท่านั้นที่ล่วงรู้ ส่วนพระโพธิสัตว์สามองค์นี้ต่างคนต่างมีสถานธรรมของตนและปฏิบัติธรรมอยู่อย่างสันโดษ แม้แต่เขาคิชฌกูฏในแดนสุขาวดีตะวันตกนั้นก็แทบไม่เคยไป จะไปทราบข่าวคราวเรื่องนี้ได้อย่างไร