0246

⬢⬢⬢

ตอนที่ 246 การหลุดพ้น (ตอนกลาง)

ร่างของเหลียวเสี่ยวจิ้นเคลื่อนไหวไปมาดุจสายลม รวดเร็วอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เหล่านางทั้งเจ็ดต่างจงใจหยอกเย้า มิได้เอาจริง ถึงเพียงครึ่งชั่วยามที่เริงเล่นกัน เขาก็ได้จุมพิตนางจนครบทุกคน ได้เสวยสุขอย่างเต็มที่ หงไหเอ๋อร์ที่คุ้นชินเส้นทางเมื่อเข้ามาถึงในหุบเขา ได้เห็นภาพเช่นนี้เข้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นแอบถอนหายใจในใจ แต่ก็มิรบกวน เพียงแค่แกล้งกระแอมไออยู่ที่วงนอก เพื่อให้พวกนางรู้ว่าตนมาถึงแล้ว

“ว้าย!” เหล่านางทั้งเจ็ดต่างอุทานออกมาด้วยความตกใจ รีบผละออกจากกัน เมื่อเห็นหงไหเอ๋อร์ที่อยู่ไกลออกไปต่างก็เขินอายจนใบหน้าแดงก่ำ เฟิงหลิงเอ๋อร์ผมเผ้ายุ่งเหยิง ผลักเหลียวเสี่ยวจิ้นหนึ่งที สั่งให้เขาขึ้นไปทักทาย ส่วนตนเองพาพี่น้องเดินเข้าถ้ำใยไหมไปเพื่อแต่งตัวจัดแจงใหม่

“ศิษย์พี่ ท่านก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือ?” หงไหเอ๋อร์แกล้งทำเป็นมองไม่เห็น รอจนเหลียวเสี่ยวจิ้นเดินเข้ามาหา จึงเอ่ยถามอย่างกะทันหัน

เหลียวเสี่ยวจิ้นกำลังอยู่ในอารมณ์สนุกสนานคึกคัก ถูกขัดจังหวะกะทันหันในใจจึงรู้สึกเสียอารมณ์อยู่บ้าง แต่แน่นอนว่าเขาไม่แสดงออกมา หงไหเอ๋อร์คือศิษย์ที่โจวชิงเพิ่งรับมาใหม่ นับว่าเป็นศิษย์น้องของเขา แม้เวลาจะยังไม่นานและมิได้มีความผูกพันลึกซึ้ง แต่ในนามก็เป็นศิษย์ผู้น้อง อีกทั้งเหลียวเสี่ยวจิ้นเดิมก็มิได้รังเกียจหงไหเอ๋อร์ ทั้งสองเคยประลองกันมาครั้งหนึ่ง ต่างฝ่ายต่างมีพลังอิทธิฤทธิ์ จึงมีความรู้สึกแบบไม่ตีกันไม่รู้จักกันเกิดขึ้นมาบ้าง