0219

⬢⬢⬢

ตอนที่ 219 ก้าวย่างบนเมฆมงคลท่องสี่คาบสมุทร ไม้เท้าหนึ่งเล่มสยบอสูรหมื่นตน (3)

อสูรหมูและราชันมารกระทิงต่างชะงักไปครู่หนึ่ง อสูรหมูทำหน้ามึนงง “เหตุใดคราดของข้าถึงเต็มไปหมดเช่นนี้ นักพรตหน้าไหนก็ล้วนพกติดตัวกันได้ทั้งนั้นหรือ?”

มันทิ้งอ่างทองรวมสมบัติแล้วคว้าคราดตะปูเก้าซี่ที่บินเข้ามาไว้ในมือ ลูบคลำดูครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มแย้ม “เป็นคราดของข้าจริง ๆ มิใช่ของปลอม!” จากนั้นก็ร่ายรำไปมา โชว์ฝีมือจนบังเกิดแสงสีรุ้งหมื่นสาย ปราณมงคลพันพานย้อมภูเขาสะสมอสนีทั้งลูกให้สว่างไสว

สมองของราชันมารกระทิงนั้นปราดเปรื่องกว่าอสูรหมูมาก เมื่อตั้งสติได้ทันทีก็แผดเสียงคำราม ร่างกลายเปร่งเป็นแสงสายรุ้ง พุ่งเข้าขวางหน้าโจวชิงในชั่วขณะที่อีกฝ่ายกำลังมึนงง มันกวาดสายตามองสำรวจอย่างละเอียดพลันแค่นหัวเราะ

“เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่าเรื่องราวมีพิรุธนัก เจ้าที่เป็นนักพรตหน้าใหม่แต่ดูคุ้นตานัก ที่แท้ก็คือมหาจักรพรรดิโกวเฉินองค์ใหม่นี่เอง มิน่าล่ะ มิน่าล่ะ เรื่องในโลกมนุษย์คงเป็นฝีมือเจ้าสินะ ข้าว่าแล้ว สองสาวแห่งภูเขากู่โหลวกับอสูรหมาป่านั่นก็นับเป็นยอดฝีมือ เหตุใดถึงเสียท่าในสถานที่สกปรกโสมมอย่างโลกมนุษย์ได้ คงเป็นเพราะแผนผังค่ายกลสังหารเซียนอยู่ในมือราชสำนักสวรรค์ของพวกเจ้าแล้วสินะ แต่ด้วยฐานะของเจ้า หากจะมาเยือนภูเขาสะสมอสนีของข้า ข้าย่อมเตรียมที่ทางและเมรัยไว้ต้อนรับ ไยต้องลับ ๆ ล่อ ๆ แอบดูอยู่เบื้องหลังดั่งสุนัขลอบกัดเช่นนี้ เล่ห์เพทุบายพวกนี้ช่างเป็นสไตล์เดิม ๆ ของราชสำนักสวรรค์พวกเจ้าจริง ๆ”