0204

⬢⬢⬢

ตอนที่ 204 ท่านผู้เฒ่าเหยี่ยว (ตอนต้น)

“ข้ายังไม่เคยไปตาน้ำสมุทรทะเลตะวันออกเสียหน่อย อาจารย์ของเจ้าหายไปจะเกี่ยวอันใดกับข้า อีกอย่างอาจารย์ของเจ้ากับข้าไม่ได้มีเวรกรรมแค้นเคืองอันใดกัน ข้าจะสังหารเขาไปทำไม? ช่างไม่เข้าท่าสิ้นดี”

โจวชิงสูดหายใจยาวเฮือกหนึ่ง ออกแรงสะบัดหนึ่งครั้ง ไม้วิเศษเจ็ดสมบัติปัดกระบี่สังหารเทพออกไปจนตัวเขาถอยร่นไปหลายร้อยจั้ง แล้วใช้นิ้วชี้ไปยังไป๋ฉี่จากระยะไกลพลางตวาดลั่น

ภายในรอยแยกระหว่างสามโลกนั้นไร้ซึ่งปราณวิญญาณโดยสิ้นเชิง ทำได้เพียงอาศัยพลังแท้ที่สั่งสมในร่างตนเองกับสมบัติวิเศษในการต่อสู้ ทว่าเมื่อมาถึงระดับของโจวชิงและไป๋ฉี่แล้ว สมบัติวิเศษทั่วไปก็เป็นเพียงเรื่องล้อเล่นเท่านั้น แม้แต่กระบี่คู่ม่วงครามที่แข็งแกร่ง ก็ยังสามารถถูกดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวให้กลายเป็นผุยผงได้ เว้นเสียแต่สมบัติวิเศษที่ร้ายกาจระดับศาสตราผนึกเทพเท่านั้นที่หากฟาดลงบนร่างจริงๆ ถึงจะข่มขวัญได้ นอกนั้นล้วนมองข้ามไปโดยตรง เมื่อมาถึงระดับนี้การต่อสู้ด้วยกายเนื้อจึงกลายเป็นหลัก ส่วนการใช้สมบัติวิเศษเป็นเพียงตัวเสริมเท่านั้น

ไป๋ฉี่มีประสบการณ์ต่อสู้โชกโชน พละกำลังแข็งแกร่ง ลมหายใจยาวนานราวกับไม่มีที่สิ้นสุด อีกทั้งกระบวนท่าการต่อสู้ด้วยกายเนื้อยังวิจิตรบรรจงยิ่งนัก พลังของกระบี่สังหารเทพเล่มนั้นก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าศาสตราผนึกเทพ ต่อให้โจวชิงบรรลุกายทองไร้เคราะห์ไร้ประมาณแล้ว ก็ไม่กล้าปล่อยให้ไป๋ฉี่ใช้กระบี่สังหารเทพฟันลงมาบนร่างด้วยกำลังเต็มที่แม้แต่แผลเดียว