0203

⬢⬢⬢

ตอนที่ 203 คนคุ้นเคย (ตอนปลาย)

“นี่คือ?... นี่คือภาพภูผาธาราบูชาปฐพี!”

ยังไม่ทันที่โจวชิงจะได้ส่งเสียงร้องออกมา ประมุขตำหนักมหาอิสระที่มองดูโลกเบื้องหน้าในตอนแรกก็เต็มไปด้วยความสงสัย แต่ทว่าต่อมานางก็นึกถึงตำนานเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาในสำนักของตนได้ ว่านี่คือสมบัติวิเศษโบราณที่เลื่องระบือไปทั่วทั้งสามภพ

“จะเป็นไปได้อย่างไร สิ่งนี้หายสาบสูญไปตั้งแต่ศึกสถาปนาเทพแล้ว เหตุใดจึงมาปรากฏอยู่รอบตำหนักหยกสุญตาได้ หรือว่าภายในตำหนักหยกสุญตานี้จะมีบุคคลที่ร้ายกาจอยู่กันแน่”

จิตใจของประมุขตำหนักมหาอิสระกลับมีความตื่นตระหนกขึ้นมา ภาพภูผาธาราบูชาปฐพีนี้คือหนึ่งในสมบัติวิเศษที่มหัศจรรย์ที่สุดในช่วงยุคสถาปนาเทพ ไม่เหมือนกับสมบัติวิเศษชิ้นอื่นที่เน้นการโจมตี การป้องกัน หรือเก่งทั้งรุกและรับ ภาพภูผาธาราบูชาปฐพีนี้เปรียบเสมือนโลกใบใหญ่ใบหนึ่ง ตราบใดที่คนผู้นั้นก้าวเข้าไปข้างใน ต่อให้เป็นถึงมหาเซียนต้าเหลอ ก็ต้องยอมจำนนให้อีกฝ่ายย่ำยีแต่โดยดีโดยไม่มีทางขัดขืน ทว่าภาพนี้ไม่สามารถดูดคนเข้าไปได้ด้วยตนเอง ทำได้เพียงตั้งกับดักล่อลวงให้คนเข้าไปข้างใน เมื่อคลี่ภาพออกแล้วชูขึ้นสู่กลางอากาศ ภาพก็จะเลือนหายไปจนหมดสิ้น และวางค่ายกลผนึกไว้โดยเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง

โชคดีที่โจวชิงเกิดลางสังหรณ์ในใจ จึงใช้สารีริกธาตุสีดำที่แปรสภาพมาจากพลังกรรมค้นพบภาพภูผาธาราบูชาปฐพีที่ซ่อนอยู่ในห้วงความว่าง มิเช่นนั้นทุกคนคงต้องถูกดูดเข้าไปในภาพและตกเป็นทาสของเจ้าของภาพ เซียนหญิงเจ็ดสีหวาดกลัวจนเหงื่อกาฬไหลชุ่ม