0199

⬢⬢⬢

ตอนที่ 199 มนุษย์โลก (ตอนต้น)

“เฮ้อ เทพกระดูกแห้งผู้นี้นับว่ายากจนเสียจริง! ทั้งที่เป็นผู้ที่ใกล้จะสำเร็จเป็นเซียนอยู่รอมร่อ กลับไม่มีศาสตราวิเศษร้ายกาจไว้ในครอบครองแม้แต่ชิ้นเดียว แถมยังทำตัวเป็นโล่กันกระสุนให้ผู้อื่น ถูกข้าทุบตายก็นับว่าสมควรแก่เหตุแล้ว! หากมีสมบัติวิเศษคุ้มกายที่ร้ายกาจกว่านี้สักนิด ก็คงไม่ถูกข้าสังหารในทีเดียวหรอก เฮ้อ! เห็นทีว่าสมบัติวิเศษนั้นไม่ใช่สิ่งครอบจักรวาล ทว่าหากขาดสมบัติวิเศษไปก็ย่อมมิอาจกระทำการใดได้ ดูอย่างนักพรตหยวนหยวนผู้นั้นสิ ช่างเก่งกาจถึงเพียงนั้น พลังธรรมและตบะบำเพ็ญก็มิได้สูงส่งอะไรมากมายนัก อาศัยเพียงอาวุธวิเศษผนึกเทพยุคบรรพกาลสองชิ้น ก็ไล่ต้อนธรรมราชันเซวียนหยวนและพวกจนแตกกระเจิง ทำให้ข้าได้รับประโยชน์ไปฟรี ๆ เสียได้”

โจวชิงพลิกดูโอสถและอาวุธเวทที่ปล้นชิงมาอย่างไม่ใส่ใจนัก พบว่ามีเพียงไม้เท้ากะโหลกไม่กี่อันที่ค้ำธงอสูรเอาไว้ ซึ่งยังมิได้ฝึกฝนจนสำเร็จ ต่อให้ฝึกฝนจนสำเร็จ อานุภาพก็มิได้มากมายอันใด ห่างชั้นจากธงรวมอสูรเสวียนอินและธงวิญญาณเร้นกระดูกขาวไปหลายขุมนัก โอสถบางชนิดนับว่ายังพอใช้ได้ สรรพคุณค่อนข้างร้ายกาจ ถือเป็นของล้ำค่าในการรักษาอาการบาดเจ็บและบำรุงปราณกำเนิด ทว่าโจวชิงกลับมิได้มีความจำเป็นต้องใช้ โจวชิงพลิกดูไปบ่นพึมพัมไป พลางด่าทอเทพกระดูกแห้งผู้นี้ในใจอย่างหนัก