เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 198 เซียนปฐพี (ตอนปลาย)
“อสูรแพศยา อย่าหนีนะ!”
โจวชิงคำรามก้อง ฝ่าเท้าปรากฏดอกบัวทองผุดขึ้นมา เขาใช้ต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติเป็นอาวุธเปิดทางและพุ่งทะยานตามแสงสีขาวของสองนางอสูรไปอย่างรวดเร็ว ในพื้นที่แห่งนี้แม้จะมีแสงดาวระยิบระยับอยู่เต็มไปหมด ทว่าทั้งหมดล้วนเป็นภาพลวงตา เป็นความเวิ้งว้างกว้างใหญ่ที่ไร้จุดสิ้นสุด เปรียบประหนึ่งดินแดนที่หมื่นสรรพสิ่งไม่อาจก่อกำเนิด ไม่มีแม้แต่อนุภาคของปราณวิญญาณฟ้าดินหมุนเวียน นี่คือความว่างเปล่าที่แท้จริงอย่างไม่ต้องสงสัย
การใช้วิถีเต๋าหรืออาคมในที่แห่งนี้ไม่สามารถดึงพลังต้นกำเนิดห้าธาตุออกมาได้เลย ทำได้เพียงอาศัยพลังแท้ที่สั่งสมในร่างและสมบัติวิเศษในการบินต่อสู้เท่านั้น ขณะนี้บนตัวโจวชิงนอกจากต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติแล้ว ก็มีเพียงศัสตราแปดประการของตนและตะขาบหลังเหล็กสิบสองตัวเท่านั้น พัดกล้วยทิพย์ของฝ่ายตรงข้ามนั้นร้ายกาจเกินไป อีกทั้งในมิติห้วงความว่างนี้ สมบัติวิเศษต่าง ๆ ก็ทำงานได้ติดขัด โจวชิงรู้ดีว่ามีเพียงการเข้าประชิดตัวเท่านั้นจึงจะแสดงพลังได้สูงสุด กายทองธรรมลักษณ์ของเขามีสี่พักตร์แปดกร มองเห็นรอบทิศทาง พลันใช้ศัสตราอันดุดันเข้าจู่โจม ซึ่งในระยะประชิดสองนางอสูรย่อมไม่ใช่คู่มือของเขาแน่นอน