เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 มังกรเทวะแปดเผ่า
ทันทีที่ไม้เท้าเทวะนี้ปรากฏออกมา ทั่วทั้งโถงก็ส่องประกายด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสี ชั่วพริบตาปราณมงคลนับหมื่นสายพุ่งทะยานสู่ห้วงนภา เสียงสวดมนต์แว่วหวานดังก้องทวีความรุนแรงขึ้น ทว่ากลับหาต้นเสียงไม่พบ ราวกับว่ามันแตกสลายออกมาจากห้วงว่างเปล่าโดยตรง ธงมารที่นักพรตเฒ่าจี๋อินพัดกระหน่ำออกไป พร้อมด้วยลมทมิฬและปราณพิฆาตอันมหาศาล ยักษ์ราตรีมาร และดวงจิตวิญญาณแห่งภูตผี เมื่อถูกแสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีที่หนาแน่นจนไม่อาจแยกแยะนี้เข้าปะทะ ก็ล้วนสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน
ปัง! ปัง! เสียงระเบิดดังขึ้นหลายครั้ง ธงมารที่นักพรตเฒ่าจี๋อินปล่อยออกมาในตอนแรกเมื่อถูกแสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีเข้าปะทะ ก็ส่งเสียงดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาด ปราณสีดำบนธงระเบิดออก ธงมารถูกซัดจนกลับคืนสู่สภาพเดิม กลายเป็นขนาดเพียงสามนิ้วร่วงหล่นลงสู่พื้น ผืนธงมิใช่ไหมมิใช่ป่าน ยักษ์ราตรีมารที่เปลือยกายร่อนจ้อนนับไม่ถ้วนบนนั้นต่างหายไปสิ้น เหลือเพียงควันดำจางๆ พันธนาการไว้ เมื่อมองเพียงตาเปล่า มันก็เป็นเพียงธงผืนเล็กที่มีกลิ่นอายชั่วร้ายเล็กน้อยเท่านั้น จะเหลือร่องรอยของศาสตราอาคมสายมารชั้นหนึ่งอย่างธงรวมอสูรเสวียนอินอยู่ได้อย่างไร