0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ตำหนักเซียนเปิดแสง

สิ่งแปลกปลอมนี้เปลี่ยนรูปร่างไปกะทันหัน มันพุ่งไปมาอยู่เหนือร่องลึกก้นสมุทร ใช้เวลาเพียงชั่วจิบน้ำชาเดียวก็ไล่สังหารปลาจนเกลี้ยง แต่ยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น ดูเหมือนมันจะค้นพบกลุ่มคนของพวกเขากำลังแอบเฝ้าดูอยู่ ร่างกายที่ดูคล้ายแพรยาวพลันวาบหายไป ปรากฏขึ้นที่ภายนอกม่านแสงสีม่วงของพวกเขาทันที ร่างที่เต็มไปด้วยหนามแหลมนั้นม้วนตัวเข้าหาทุกคน

แม้สิ่งแปลกปลอมนี้จะไร้สมอง ไร้สีหน้าท่าทาง แต่ทุกคนกลับสัมผัสได้ถึงไอสังหารอันดุร้ายรุนแรง โดยเฉพาะหนามแหลมคมบนร่างของมัน แต่ละเล่มยาวประมาณสามนิ้ว ส่องประกายแสงสีแดงฉานน่าขนลุก ขึ้นหนาแน่นจนน่าสะพรึงกลัว

“มาได้ดีนัก! ช่างเป็นดั่งคำกล่าวที่ว่า สวมรองเท้าเหล็กจนสึกหรอกลับหาไม่พบ แต่สุดท้ายกลับหาได้โดยไม่ต้องลงแรงอันใด เหล่าสหายทั้งหลาย นี่คือสาหร่ายมารโลหิต ห้ามทำร้ายถึงชีวิตมันเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นหากมันสูญเสียพลังวิญญาณไป การหลอมโอสถทองคงลดทอนประสิทธิผลลงไม่น้อย”

โจวชิงเห็นสิ่งแปลกปลอมนี้จึงร้องตะโกนขึ้นมาทันที มันคือสาหร่ายมารโลหิตที่ทุกคนตรากตรำตามหาอยู่นั่นเอง