0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 สาหร่ายมารโลหิต

“ลึกลงไปจากจุดนี้อีกราวสามสิบจั้ง คือที่ตั้งของค่ายกลใหญ่เสวียนอินที่เจินเหรินจี๋อินเป็นผู้วางเอาไว้ ค่ายกลนี้ชั่วร้ายผิดปกติ ผู้ใดที่หลงเข้าไปเพียงชั่วไม่ถึงข้ามยาม จะถูกพลังหยินอำมหิตเข้าแทรกซึม ทั่วร่างจะเน่าเปื่อย ดวงจิตเทวะและวิญญาณจะถูกดูดเข้าไปในค่ายกลเพื่อเพิ่มพูนความดุร้าย ต่อให้มีวิถีเต๋าล้ำลึกเพียงใด หากเข้าสู่ค่ายกลนี้ก็ต้องจบชีวิตลง ณ ที่ตรงนั้น ตลอดหลายร้อยปีมานี้ ไม่รู้ว่าทำลายชีวิตไปกี่มากน้อย ดูอย่างในทะเลนี้สิ ปลาและกุ้งต่างไร้วี่แวว นี่แหละคือสาเหตุ ปีหลังๆ มานี้ นักพรตเฒ่าผู้นี้รู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของทัณฑ์สวรรค์และกฎแห่งกรรมที่เที่ยงธรรม จึงไม่กล้าทำชั่วมากนัก ถึงได้ยอมถอนธงรวมอสูรเสวียนอินแปดสิบเอ็ดผืนที่ใช้ในการค่ายกลเพื่อดูดกลืนดวงจิตสดและดวงจิตเทวะออกไป ค่ายกลจึงไม่ได้ดุร้ายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ถึงกระนั้น พวกเราก็ยังไม่รู้ขอบเขตของค่ายกลนี้ การกระทำสิ่งใดต้องระมัดระวังให้จงหนัก” นักพรตเฒ่าเสวียนอู่หยุดฝีเท้ากะทันหัน แล้วกำชับทุกคนอย่างจริงจังทีละคน