เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 ชิงแดนพำนักสาม
นักพรตทั้งสองยืนอยู่บนเสาน้ำที่พุ่งทะยานสู่ฟ้า ดูมีกลิ่นอายของเซียนอยู่บ้าง ทว่าลิงขนสีขาวร่างสูงใหญ่ในมือกลับถือสามง่ามเหล็กกล้า สามง่ามนี้ส่องประกายแวววาวโปร่งใส บนด้ามจับมีเส้นสายคล้ายของเหลวไหลเวียนอยู่จาง ๆ คล้ายถูกควบแน่นขึ้นจากวารีแท้ที่แปลกประหลาด ไม่ใช่โลหะเหล็กกล้าธรรมดา สามง่ามนี้มีสามแฉก แฉกกลางแหลมคมเป็นที่สุด บนนั้นกลับเสียบหัวใจมนุษย์ที่ชุ่มไปด้วยเลือด หัวใจดวงนี้ดูราวกับสิ่งมีชีวิตยังคงเต้นตุบ ๆ เป็นจังหวะ หากไม่ใช่เพราะไม่มีหยดเลือดหยดลงมาเลย ผู้คนย่อมต้องเชื่อว่าเป็นของจริงอย่างแน่นอน
เจ้าวานรขาวผู้นี้ใบหน้าเต็มไปด้วยไอสังหารที่ดุร้าย เมื่อประกอบกับสามง่ามในมือและเกราะบนร่าง กลับดูไม่เหมือนเซียนไปได้ แต่ดูคล้ายยักษ์ร้ายที่ออกอาละวาดในท้องทะเลมากกว่า
“ก๊า ก๊า!” วานรขนขาวหัวเราะประหลาดขึ้นมาทันที เสียงนั้นกลับไม่แหลมบาดหูแต่ดังกังวาน ประหนึ่งเสียงระฆังทองแดงที่ถูกตีดังทุ้มต่ำ