กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 ข้าก็สมนามสมฐานะ เขาไม่มีลูกชายให้สืบทอดบัลลังก์แล้ว
ถ้อยคำเหล่านั้นขององค์ชายรองเปรียบเสมือนก้อนหินที่ทุ่มลงสู่ผืนทะเลสาบอันสงบนิ่ง ทว่าระลอกคลื่นที่กระเพื่อมขึ้นมากลับเล็กกว่าที่เขาคาดคิดไว้นัก เขาคิดว่าเพียงเอ่ยถึงหย่งอันอ๋องก็จะสามารถกวนน้ำในสระนี้ให้ขุ่นคลั่กได้ เขาคิดว่าฮองเฮาและองค์ชายสามจะตื่นตระหนก จะเผยพิรุธ และเปิดโอกาสให้เขาพลิกสถานการณ์กลับมาได้ ทว่าพวกเขากลับไม่มีผู้ใดขยับเขยื้อน ฮองเฮายังคงก้มหน้าลูบหลังให้ฮ่องเต้ องค์ชายสามยังคงคุกเข่าอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับมิได้ยินสิ่งที่เขาเอ่ยเลยแม้แต่น้อย