กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 219 บัลลังก์นี้ สมควรยกให้เขา
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง ภายในโถงบรรทมของฮ่องเต้ก็จุดประทีปสว่างไสวแล้ว ฮองเฮาประทับอยู่ข้างตั่ง ทรงถือชามยาป้อนให้ฮ่องเต้เสวยทีละช้อน น้ำยาสีดำข้น ลอยควันกรุ่นระอุ กลิ่นขมฝาดตลบอบอวลอยู่ภายในโถงที่ทอดม่านมู่ลี่ลงต่ำ คล้ายอย่างไรก็มิอาจพัดกระจายหายไป ฮ่องเต้เอนพิงหมอน สีพระพักตร์ดูดีขึ้นกว่าหลายวันก่อนเล็กน้อย ทว่าสองข้างแก้มยังคงตอบซูบ โหนกแก้มโปน เบ้าตาลึกโหล ทั้งพระวรกายคล้ายถูกสูบเอาแก่นแท้ปราณจิตวิญญาณไปเกินครึ่ง พระองค์เสวยไปสองสามคำ ทรงรังเกียจว่าขมจึงขมวดคิ้ว แต่ก็มิได้ปัดออก ยังคงกลืนลงไป
ฮองเฮาทรงใช้ผ้าเช็ดหน้าซับมุมพระโอษฐ์ให้พระองค์ ท่วงท่ายังคงแผ่วเบา คล้ายกำลังทำเรื่องธรรมดาสามัญยิ่งเรื่องหนึ่ง