ตอนที่ 167 เจ้าคงไม่ได้อยากให้พี่สาวแสนดีกับพี่เขยแสนดีของเจ้าต้องไร้ที่ซุกหัวนอนหรอกนะ

ตอนที่ 167 เจ้าคงไม่ได้อยากให้พี่สาวแสนดีกับพี่เขยแสนดีของเจ้าต้องไร้ที่ซุกหัวนอนหรอกนะ

ยามที่เหล่าเซี่ยปีนข้ามกำแพง เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง บนสันกำแพงมีคนนั่งยอง ๆ อยู่สองคน ซ้ายหนึ่งขวาหนึ่ง ประหนึ่งแมวสองตัวที่ออกมาหาอาหารในยามค่ำคืน เขาทอดถอนใจ พลางกดเสียงให้ต่ำ น้ำเสียงแฝงความจนใจอยู่หลายส่วน ปนขบขันอยู่หลายส่วน “อันที่จริงพวกเจ้าเคยคิดบ้างหรือไม่ พวกเราสามคน เดินออกจากประตูจวนไม่ได้หรือ จำเป็นต้องปีนกำแพงด้วยรึ ประตูใหญ่ของจวนติ้งซีอ๋องขังพวกเจ้าไว้หรืออย่างไรกัน” เซี่ยเยี่ยนชิงนั่งยอง ๆ อยู่บนสันกำแพง แสงจันทราสาดส่องใบหน้าด้านข้างของเขาจนเห็นเค้าโครงคมชัด เขามองเหล่าเซี่ย แล้วเอ่ยประโยคที่ไม่เกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อยออกมาคำหนึ่ง