กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 166 รอให้เขาออกราชโองการสำนึกผิดยอมรับความผิดของตนเองหรือ
เซี่ยเยี่ยนชิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นิ้วมือเคาะลงบนที่วางแขนเบา ๆ สองครา สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเหล่าเซี่ย มิได้หนักหน่วงหรือแผ่วเบา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเฉียบคมอันทำให้ผู้คนไร้หนทางหลบเลี่ยง
“เรื่องราวส่วนใหญ่ ข้ารู้หมดแล้ว” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ดั่งกำลังเอ่ยถึงเรื่องสัพเพเหระที่ไม่สลักสำคัญอันใด “เจ้าก็พูดมาเถิด ติดตามชายาซื่อจื่อของข้า มีจุดประสงค์อันใดกันแน่” เขาเน้นย้ำคำว่า “ชายาซื่อจื่อของข้า” ชัดถ้อยชัดคำทีละคำอย่างเป็นพิเศษ คล้ายกำลังเน้นย้ำสิ่งใด และคล้ายกำลังประกาศความเป็นเจ้าของสิ่งใดอยู่เช่นกัน
เหล่าเซี่ยพูดไม่ออกจริง ๆ