กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 153 ข้าจะไปมีความเกี่ยวข้องอันใดกับเหล่านางสนมในวังได้
ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวง ในที่สุดก็แจ่มใสเสียที
ข่าวคราวเรื่ององค์ชายใหญ่สิ้นอำนาจแพร่สะพัดไปทั่วถนนใหญ่ตรอกน้อย ราษฎรต่างปรบมือโห่ร้องยินดี ในโรงน้ำชานักเล่านิทานนำเรื่องราวช่วงนี้มาผูกเป็นบทเล่า ตบไม้เคาะโต๊ะดังฉาด เล่าพลางน้ำลายแตกฟอง ในร้านสุราเหล่าคอสุราต่างชูจอกแก้ว กล่าวว่ากลียุคเช่นนี้ในที่สุดก็พอมองเห็นความหวังแล้ว มีคนเอ่ยถามว่าดินแดนพระราชทานขององค์ชายใหญ่อยู่ที่ใดกันแน่ คนข้าง ๆ โบกมือปัด “จะสนไปไยว่าอยู่ที่ใด ขอเพียงมิได้อยู่ในเมืองหลวงก็พอแล้ว” ผู้คนต่างพากันหัวเราะร่า
ข่าวเรื่องฮ่องเต้ทรงลดหย่อนภาษีอากรถูกส่งต่อมาติด ๆ ราษฎรยิ่งยินดีปรีดา ฤดูเหมันต์ปีนี้ยากแค้นเกินทน หิมะตกกระหน่ำระลอกแล้วระลอกเล่า ราคาข้าวสารสูงขึ้นวันแล้ววันเล่า ทั้งยังเพิ่มภาษีอากรขึ้นอีกสองส่วน วันเวลาแทบจะใช้ชีวิตต่อไปมิได้แล้ว บัดนี้ฮ่องเต้ทรงฟื้นคืนสติ องค์ชายใหญ่สิ้นอำนาจ ภาษีอากรได้รับการลดหย่อน ทุกสิ่งคล้ายกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดีขึ้น ส่วนว่าองค์ชายใหญ่เป็นผู้ใดนั้น ไม่มีผู้ใดใส่ใจอีกต่อไปแล้ว