ตอนที่ 152 พิษเหมันต์แดง

ตอนที่ 152 พิษเหมันต์แดง

ว่าราชการยามเช้า

แสงเทียนบนตำหนักไท่เหอยังไม่ดับ มอดไหม้ตลอดหนึ่งราตรีมิได้ดับลง เหล่าเสนาบดีทยอยเข้าสู่โถง ฝีเท้าหนักอึ้งกว่าวันวานอย่างยิ่ง กลิ่นคาวเลือดของเมื่อคืนคล้ายยังคงลอยเคว้งอยู่ในอากาศ ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยสิ่งใดมากความ ไม่มีผู้ใดกล้ากวาดสายตามองสิ่งใด ต่างคนต่างหาตำแหน่งยืนของตน ยืนประสานมือ นิ่งสงบสำรวมจิตดั่งตาสบจมูกจมูกสบใจ

อัครเสนาบดีลั่วยืนอยู่ที่หัวแถวของขุนนางฝ่ายบุ๋น เขาลาออกจากราชการแล้ว เดิมทีไม่จำเป็นต้องมาว่าราชการยามเช้า ทว่าเมื่อคืนคนในวังมาส่งข่าว แจ้งว่าเป็นพระบัญชาด้วยวาจาของฝ่าบาท มีรับสั่งให้เขาเข้าเฝ้าในวันนี้ เขาจึงมา สวมใส่ฉลองพระองค์ว่าราชการชุดนั้นที่เก็บเข้าที่ไปแล้ว ยืนอยู่ตรงตำแหน่งที่ตนเคยยืนมาหลายสิบปี สีหน้าสงบนิ่งเป็นปกติ ดูไม่ออกว่าคิดสิ่งใด เซี่ยเยี่ยนชิงและลั่วจิ่นอวี๋ยืนอยู่ในแถวของขุนนางฝ่ายบู๊ ทั้งสองมิได้เอ่ยคำพูดใดเช่นกัน