กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 137 ข้าสาบาน ข้าวางยาพิษฮ่องเต้แค่ชนิดเดียว
เหล่าเซี่ยถูกเซี่ยหลานหิ้วคอออกมาจากประตูหลังของหออี่หง
จะพูดว่า “หิ้ว” ก็ไม่ถูกเสียทีเดียว เซี่ยหลานมิได้ยกตัวเขาขึ้นมาราวกับหิ้วลูกเจี๊ยบ ทว่ามือข้างหนึ่งจับล็อกท้ายทอยของเขาไว้ ออกแรงไม่เบาไม่หนัก พอดีทำให้เขาดิ้นไม่หลุด เหล่าเซี่ยเอียงคอ ฝีเท้าซวนเซ เดินพลางเอ่ยขอความเมตตาไปตลอดทาง
“พี่เซี่ยหลาน พี่ชายเซี่ยหลาน เบามือหน่อย เบามือหน่อย ตีคนไม่ตีหน้า ข้าต้องพึ่งพาหน้าตานี้หาข้าวกินนะ”
เซี่ยหลานไร้ความรู้สึก แรงที่มือมิได้ผ่อนลงแม้แต่น้อย เหล่าเซี่ยร้องตะโกนอีกสองสามประโยค เมื่อเห็นว่าไม่ได้ผลจึงหุบปาก เดินตามไปอย่างว่าง่าย