เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 136 ฮ่องเต้ประชวรหนัก ขอแต่งตั้งองค์รัชทายาท
ความจริงพิสูจน์แล้วว่า ต่อให้ฮ่องเต้จะแย่เพียงใด ไร้น้ำใจผู้คนเพียงใด ดื้อรั้นเอาแต่ใจเพียงใด ยามที่พระองค์ล้มพับลงไป ราชสำนักอันกว้างใหญ่แห่งนี้ก็พลันขาดเสาหลักค้ำจุน เหล่าขุนนางต่างตื่นตระหนก มิได้ตื่นตระหนกเพราะอาการประชวรของฮ่องเต้ แต่ตื่นตระหนกเพราะอนาคตของตนเอง องค์รัชทายาทก็ยังมิได้แต่งตั้ง ตำแหน่งรัชทายาทยังคงว่างเปล่า ฮ่องเต้ล้มป่วยลงครานี้ แม้แต่รับสั่งสักคำก็มิได้ทิ้งไว้ ผู้ใดจะสืบทอดบัลลังก์ ผู้ใดจะสำเร็จราชการแทนพระองค์ ผู้ใดคือนายเหนือหัวในวันหน้าของพวกเขา เรื่องเหล่านี้ล้วนสลักสำคัญยิ่งกว่าพระอาการประชวรของฮ่องเต้เสียอีก
ตลอดสองวันติดต่อกัน บรรยากาศในเมืองหลวงตึงเครียดหนักอึ้งประหนึ่งท้องฟ้าก่อนลมฝนจะโหมกระหน่ำ เหล่าขุนนางต่างเข้าวังตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางของทุกวัน ยืนรออยู่ใต้ระเบียงทางเดินด้านนอกตำหนักไท่เหอ รวมกลุ่มกันสามคนห้าคนกระซิบกระซาบหารือ หมอหลวงเดินเข้าเดินออก สีหน้าแต่ละคนย่ำแย่ยิ่งกว่ากัน ไต่ถามสิ่งใดล้วนส่ายหน้าทอดถอนใจ เทียบยาถูกสั่ง ยาถูกต้ม กรอกลงไปแล้วกลับไม่มีสิ่งใดกระเตื้องขึ้น พิษอันใด เทียบยาถอนอยู่ที่ใด ไม่มีผู้ใดสามารถบอกได้อย่างชัดเจนแม้แต่คนเดียว
“พระอาการประชวรของฝ่าบาทนี้...” มีผู้หนึ่งเริ่มเอ่ยขึ้นมา ทว่ากลับกลืนคำพูดลงคอไป มองซ้ายแลขวา มิกล้าเอ่ยต่อ