เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 131 ฎีกาขอปูนบำเหน็จถูกระงับ
เป็นดังคาด หลับถึงด่านพักม้าได้ไม่นาน ราชโองการของฮ่องเต้ก็มาถึงก่อนหนึ่งก้าว ผู้ที่นำราชโองการมาส่งคือเกาอู๋ยง เขาเดินทางมาด้วยตนเอง ผู้บังคับบัญชาขันทีที่ฮ่องเต้ทรงไว้วางพระทัยที่สุดผู้นี้ สวมชุดคลุมลายมังกรสีน้ำเงินหม่น ยืนอยู่กลางลานบ้านของด่านพักม้า ด้านหลังมีทหารรักษาวังสองแถวติดตามมา เสื้อเกราะแวววาวเด่นชัด สะท้อนแสงเย็นเยียบท่ามกลางสายัณห์สลัว บนใบหน้าของเกาอู๋ยงไร้รอยยิ้ม กระทั่งความรู้สึกใด ๆ ก็แทบไม่มี สองมือประคองม้วนราชโองการสีเหลืองทอง ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ทหารรักษาวังสองแถวเบื้องหลังคุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้นพร้อมเพรียงกัน เกาอู๋ยงคลี่ราชโองการออกเริ่มประกาศ
เนื้อความในราชโองการสั้นยิ่ง ถ้อยคำก็เรียบง่าย—เรียกตัวเซี่ยเยี่ยนชิง ซื่อจื่อจวนติ้งซีอ๋อง และลั่วจิ่นอวี๋ ชายาซื่อจื่อ ให้เข้าวังเข้าเฝ้าเดี๋ยวนี้ ไม่มีคำพูดเกินจำเป็นแม้แต่คำเดียว ไม่มีเหตุผลโอ่อ่าหรูหรา ไม่มีความเกรงใจที่เห็นใจท่านอ๋องผู้เฒ่าที่ชราภาพ มีเพียงคำว่า “เข้าวังเดี๋ยวนี้” นี่คือท่าทีของฮ่องเต้ และเป็นคำเตือนของฮ่องเต้เช่นกัน เกาอู๋ยงประกาศราชโองการเสร็จสิ้นก็ม้วนราชโองการเก็บ ยื่นส่งมาให้ด้วยสองมือ สายตาย้ายจากร่างของเซี่ยเยี่ยนชิงไปยังร่างของลั่วจิ่นอวี๋ แล้วย้ายกลับมา น้ำเสียงราบเรียบเสียจนไม่คล้ายกำลังถ่ายทอดราชโองการ แต่เหมือนกำลังทำภารกิจตามหน้าที่ให้เสร็จสิ้นเสียมากกว่า