เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 126 ค่ายใหญ่ซินเฉิงมีปัญหา
ฟ้ายังมิทันสว่าง ประตูเมืองของเมืองเหวินอันก็เปิดออกแล้ว
ไพร่พล 8,000 นายรวมพลนอกเมืองเสร็จสิ้น ทหารม้าอยู่หน้า ทหารราบอยู่กลาง สัมภาระทัพอยู่หลัง แถวขบวนเป็นระเบียบ ธวัชเด่นชัด ลั่วจิ่นอวี๋ขี่อยู่บนหลังม้าขาว สวมชุดขี่ม้า บั้นเอวเหน็บกระบี่สั้น ลมยามเช้าพัดเส้นผมที่มัดรวบของนางปลิวไสว ซุนอี้และเฉินว่านเฉวียนแยกอยู่ซ้ายขวา เหล่าเซี่ยติดตามอยู่ด้านหลังอย่างเกียจคร้าน เซี่ยหลานนำคนทั้งแปดนั้นแฝงตัวอยู่ในขบวนทัพ ไม่มีการทำพิธีตรวจพล ไม่มีถ้อยคำฮึกเหิม ลั่วจิ่นอวี๋เอ่ยเพียงคำเดียวว่า “ไป”
เสียงเกือกม้าราวกับฟ้าร้องอึมครึมแล่นผ่านที่ราบ กองทัพติ้งซี 8,000 นายควบตะบึงมุ่งหน้าไปยังทิศทางของแดนเหนือ
ค่ายใหญ่ซินเฉิงอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเหวินอัน เป็นที่ตั้งกำลังหลักของกองทัพแดนเหนือ กบฏแดนเหนือ เซี่ยเยี่ยนชิงถูกลอบโจมตีหายสาบสูญ ข่าวส่งกลับมายังค่ายใหญ่ซินเฉิงได้สองวันแล้ว ทว่ากองทัพใหญ่กลับตรึงกำลังนิ่งเฉย ทั้งไม่มีผู้ใดไปค้นหาร่องรอยของเซี่ยเยี่ยนชิง แม้ลั่วจิ่นอวี๋จะสอบถามด้วยตนเอง ก็ไม่มีผู้ใดแจ้งสถานการณ์ล่าสุดไปยังเมืองเหวินอัน