เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 91 สัมภาระเรียบง่ายเดินทางเบาสบาย
ยามอรุณรุ่งของวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเริ่มสว่างราง ๆ บนถนนของเมืองกว่างหลิงเริ่มมีผู้คนสัญจรประปราย
ลั่วจิ่นอวี๋ผลักหน้าต่างโรงเตี๊ยมเปิดออก สูดอากาศหอมสดชื่นที่เจือด้วยน้ำค้างยามเช้าเข้าลึก ๆ ก่อนจะหันกลับมาเอ่ยกับเซี่ยหลานที่กำลังเก็บสัมภาระอยู่ว่า “วันนี้พวกเราสัมภาระเรียบง่ายเดินทางเบาสบาย ขี่ม้าออกจากเมืองกัน”
เซี่ยหลานพยักหน้ารับ รวบเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนสองสามชุดและเสบียงแห้งผูกเป็นห่อผ้า แล้วเหวี่ยงพาดบ่าอย่างคุ้นชิน เขาเคยชินกับคืนวันที่ติดตามชายาซื่อจื่อรอนแรมไปทั่วทิศนานแล้ว การขี่ม้าเดินทางไกลยิ่งเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ ส่วนคุณชายจ๋ายซิงที่อยู่ข้าง ๆ กลับรีบร้อนลงบันไดไป ไม่รู้ว่าไปทำสิ่งใด
คนทั้งสองก้าวออกจากห้องพักตามหลังกัน เดินลงบันได มุ่งหน้าไปยังหน้าประตูโรงเตี๊ยม
จากนั้น พวกเขาก็ชะงักฝีเท้าลงพร้อมกัน