ตอนที่ 89 หอนางโลมร้านสุรา ผู้คนขวักไขว่

ตอนที่ 89 หอนางโลมร้านสุรา ผู้คนขวักไขว่

“ความจริงเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน”

น้ำเสียงของลั่วจิ่นอวี๋สงบนิ่งและแจ่มชัด ก้องกังวานแผ่วเบาอยู่ภายในห้องรับรอง

รอยยิ้มบนใบหน้าของจ๋ายซิงชะงักงันไปชั่วขณะ

ชั่วพริบตานั้น ริมฝีปากของเขาขยับเล็กน้อย คล้ายมีคำพูดใดจะหลุดออกจากปาก ทว่ากลับกลืนลงคอไปอย่างฝืนใจ ความเปลี่ยนแปลงนั้นรวดเร็วยิ่งนัก เร็วเสียจนหากลั่วจิ่นอวี๋มิได้จับจ้องดวงตาของเขาอยู่ตลอด ก็แทบจะคลาดสายตาไปแล้ว

ทว่าไม่นาน เขากลับคืนสู่ท่าทีปกติ

เขายกจอกชาขึ้น จิบแผ่วเบาหนึ่งคำ ท่วงท่าผ่อนคลายราวกับความผิดปกติในชั่วพริบตาเมื่อครู่มิเคยเกิดขึ้น กลิ่นหอมของชาลอยอวล อบอวลอยู่ระหว่างคิ้วและตาของเขา บดบังประกายลึกล้ำที่พาดผ่านก้นบึ้งดวงตาไปวูบหนึ่ง