ตอนที่ 66 ออกจากเมืองหลวงไปฝึกฝน

ตอนที่ 66 ออกจากเมืองหลวงไปฝึกฝน

หลังจากองค์ชายทั้งสามคารวะถามสารทุกข์เสร็จสิ้น บรรยากาศภายในโถงก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง เสียงดนตรีบรรเลงไพเราะขึ้นอีกครา จอกสุรากระทบเคล้าคลอเสียงหัวเราะเจรจา ผู้คนต่างคิดว่าลำดับถัดไปย่อมเป็นเพียงการปูนบำเหน็จรางวัลและสนทนาทักทายตามธรรมเนียม ไทเฮาทรงเจริญพระชันษามากแล้ว คาดว่าคงมิตระเตรียมประทับอยู่นาน เพียงเสวยสุราสักสองสามจอกก็คงเสด็จกลับตำหนักไปพักผ่อน

ทว่า ไทเฮากลับมิได้ลุกขึ้นออกจากงานเลี้ยงดังที่ทุกคนคาดคิด

พระนางประทับนิ่งบนพระอาสน์หงส์ สายพระเนตรกวาดมองผู้คนในโถงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยุดลงที่ร่างขององค์ชายทั้งสาม มุมโอษฐ์ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา รอยยิ้มนั้นดูคล้ายอ่อนโยน ทว่ากลับทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยในที่นั้นใจสั่นสะท้านขึ้นมาเบา ๆ — สายพระเนตรเช่นนี้ของไทเฮา บ่งบอกชัดแจ้งว่ามีเรื่องจะตรัส

“ฮ่องเต้” ไทเฮาพลันเอ่ยขึ้น พระสุรเสียงไม่ดังนัก แต่กลับถ่ายทอดเข้าสู่หูของทุกคนในที่นั้นอย่างชัดเจน “วันนี้ยินดียิ่งนัก อายเจียมีเรื่องหนึ่งอยากจะหารือกับเจ้าสักหน่อย”

ฮ่องเต้ทรงรีบวางจอกสุราลง โน้มพระวรกายลงเล็กน้อย “เสด็จแม่โปรดตรัสเถิดพ่ะย่ะค่ะ”