ตอนที่ 63 ฟื้นขึ้นมาได้จังหวะพอดี

ตอนที่ 63 ฟื้นขึ้นมาได้จังหวะพอดี

ข่าวคราวเรื่องลั่วจิ่นอวี๋ฟื้นคืนสติราวกับติดปีกบิน เพียงไม่ถึงครึ่งวันก็แพร่สะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอยและถนนใหญ่ในเมืองหลวง

ผู้ที่ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเป็นกลุ่มแรก คือบรรดาเหล่าเสนาบดีในราชสำนักที่ถูกอัครเสนาบดีลั่ว “รบกวน” มาตลอดสิบกว่าวันเต็ม

สิบกว่าวันมานี้ อัครเสนาบดีลั่วลาราชการอยู่จวน ทว่ากลับยุ่งวุ่นวายยิ่งกว่ายามออกว่าราชการเสียอีก ทุกวันก่อนฟ้าสางก็ออกจากจวน ตระเวนไปเยือนตามจวนขุนนางที่มีหน้ามีตาในราชสำนัก และบังเอิญมีแพทย์ชื่อดังประจำจวนอยู่สองสามคน เคาะประตู ทักทายปราศรัย จากนั้นก็ตามด้วยประโยคที่ชวนให้ผู้ฟังหนังศีรษะชาวาบ “น้องผู้ทรงคุณ พี่ผู้เขลาคนนี้แม่หนูที่บ้านยังคงหมดสติอยู่ ได้ยินว่าหมอจางที่จวนของเจ้ามีวิชาแพทย์สูงส่ง จะขอยืมตัวมาช่วยสักคราได้หรือไม่”