ตอนที่ 60 กลับเมืองหลวงกะทันหัน

ตอนที่ 60 กลับเมืองหลวงกะทันหัน

ขบวนรถของไทเฮา มาเร็วกว่าที่ทุกคนคาดคิดไว้มากนัก

เดิมทีกล่าวว่าจะมาถึงเมืองหลวงในอีกสามวัน ทว่ายามบ่ายของวันที่สอง รถม้าคลุมผ้าม่านสีน้ำเงินที่มีรูปลักษณ์ภายนอกแสนธรรมดาสองคัน ก็ถือป้ายบัญชาแล่นเข้าสู่เมืองหลวงอย่างเงียบเชียบ ตลอดเส้นทางไร้สิ่งกีดขวาง มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของพระราชวัง

ม่านรถทอดตัวลงต่ำ มิอาจมองเห็นเงาคนด้านใน เหล่าทหารรักษาเมืองคิดเพียงว่าเป็นคนในครอบครัวของขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ตระกูลใด แม้แต่จะมองซ้ำอีกแวบหนึ่งก็มิได้ทำ พวกเขาจะไปคาดคิดได้อย่างไรว่า ภายในรถม้าที่แล่นดูธรรมดาสามัญคันนั้น ผู้ที่นั่งอยู่กลับเป็นไทเฮาที่เสด็จจากเมืองหลวงไปนานถึงสิบปี

ยามที่เกาอู๋ยงได้รับข่าวนั้น ไทเฮาก็เสด็จเข้าสู่วังหลังแล้ว

เขาแทบจะโซซัดโซเซวิ่งเข้าไปในห้องทรงพระอักษร แม้แต่ธรรมเนียมก็มิอาจใส่ใจได้อีก น้ำเสียงสั่นเทา “ฝะ... ฝ่าบาท! ไทเฮา... ไทเฮาเสด็จถึงตำหนักฉือหนิงแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

พู่กันชาดในพระหัตถ์ของฮ่องเต้ชะงักงัน ทรงเงยพระพักตร์ขึ้น ประกายแสงอันซับซ้อนสายหนึ่งพาดผ่านแววพระเนตร มีทั้งตื่นตระหนก มีทั้งประหลาดใจ และยังมี... ความคาดหวังที่ยากจะเอ่ยออกมาสายหนึ่งรึ?

“มาถึงตั้งแต่เมื่อใด” สุรเสียงของพระองค์ยังคงราบเรียบ ทว่ากลับรวดเร็วกว่ายามปกติอยู่บ้าง