กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 46 คุมเชิงล้อมขัง
รัตติกาลมืดมิดดุจน้ำหมึก ค่ายโจรผาหัวพยัคฆ์แห่งสันเขาวายุดำตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางเทือกเขาโอบล้อม ประดุจสัตว์ยักษ์ที่หมอบจำศีล ทว่ายามนี้ ใต้เขี้ยวเล็บของสัตว์ยักษ์ตนนี้ กำลังเปิดฉากงิ้วโรงใหญ่ที่ประหลาดพิกลถึงขีดสุด
คนกลุ่มแรกที่มาถึงนอกประตูค่าย มาได้รวดเร็วที่สุด ทั้งยังกำเริบเสิบสานที่สุด
นั่นคือองครักษ์ผู้กล้าแกร่งสามสิบกว่านายที่นำโดยโจวซง ผู้บัญชาการองครักษ์ลูกน้องคู่ใจขององค์ชายใหญ่ ทั้งหมดสวมชุดกระชับสีดำล้วน ที่เอวสะพายธนูแข็ง กีบม้าพันผ้า เคลื่อนไหวว่องไว พวกเขาไม่คิดปิดบังอำพรางแม้แต่น้อย กระทั่งยังไม่รอให้ม้าหยุดยืนอย่างมั่นคง โจวซงก็โคจรกำลังภายในตะโกนก้องอย่างดุดันไปทางประตูค่ายว่า
“คนข้างในฟังให้ดี! พวกข้าได้รับคำสั่งจากองค์ชายใหญ่ ให้มาช่วยเหลือซื่อจื่อจวนติ้งซีอ๋องและท่านหญิงลั่ว! หากรู้ความจงรีบเปิดประตูค่าย ส่งตัวซื่อจื่อและท่านหญิงออกมา จะละเว้นให้พวกเจ้ามิมรณะ!”
เขาตะโกนก้องด้วยท่วงท่าเกริกไกร อักขระทุกคำชัดเจน ดั่งกลัวว่าคนในค่ายจะไม่ได้ยิน และยิ่งเหมือนกลัวว่าในม่านราตรีกลางป่าลึกนี้จะไม่มีผู้อื่นได้ยิน
ยามนี้เซี่ยเยี่ยนชิงและลั่วจิ่นอวี๋กำลังซ่อนตัวอยู่ในตำแหน่งยามลับที่ไม่ไกลจากด้านในประตูค่าย ผ่านรอยแยกของรั้วไม้ ทอดสายตามองเห็นภาพนี้ไว้ทั้งหมด มุมปากของเซี่ยเยี่ยนชิงยกยิ้มเย็นชาขึ้นสายหนึ่ง — มาตามคาดจริง ๆ