กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 44 เรื่องเก่าในจวนอ๋อง
สีหน้าของเซี่ยเยี่ยนชิงภายใต้แสงตะเกียงสลัวดูซีดขาวอยู่บ้าง ริมฝีปากบางเม้มแน่นเป็นเส้นตรงอันแข็งกร้าว ยามที่ท่านแม่สิ้นชีพเขายังเยาว์วัยนัก ความโศกเศร้าทำให้รายละเอียดหลายสิ่งพร่าเลือน ต่อมาเมื่อค่อย ๆ รู้ความ ก็เคยมีข้อกังขาอยู่แวบหนึ่ง ทว่าคนทั้งบนล่างในจวนกลับให้ปากคำตรงกัน ท่านปู่เก็บงำเรื่องนี้ไว้ลึกสุดหยั่ง เพียงบอกให้เขาหมั่นฝึกยุทธ์ อย่าได้คิดฟุ้งซ่าน เมื่อเนิ่นนานเข้า ข้อกังขาเพียงเล็กน้อยนั้นจึงถูกฝังลึกอยู่ก้นบึ้งของหัวใจ บัดนี้ถูกป้าหลิ่วฉีกกระชากอย่างนองเลือดเช่นนี้ ความไม่สงบใจและความคลางแคลงที่ถูกกาลเวลาผนึกไว้ ก็ประดุจหินหลอมเหลวใต้พิภพที่พลันเดือดพล่านปั่นป่วนขึ้นมา
“เจ้า...รู้อะไรบ้าง” น้ำเสียงของเซี่ยเยี่ยนชิงแห้งผาก ทว่าแววตากลับคมกริบประดุจดาบ ตรึงไว้ป้าหลิ่วแน่น