กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 27 วิถีชีวิตผู้คนในตลาด
ในที่สุดรถม้าก็หยุดลง ณ ส่วนลึกของตรอกแคบแห่งหนึ่ง
ตรอกนั้นเงียบสงบยิ่งนัก ทางหินเขียวถูกกาลเวลาขัดเกลาจนเรียบมัน สองข้างทางคือกำแพงอิฐเขียวสูงตระหง่าน บนสันกำแพงมีดอกไม้ป่าไม่ทราบนามยื่นกิ่งออกมาสองสามกิ่ง บานสะพรั่งอย่างเงียบงันในยามสนธยา ในอากาศมีกลิ่นหอมจาง ๆ ของอาหารลอยมา ผสมผสานกับควันฟืน มิได้ประณีต ทว่ากลับมีความอบอุ่นชวนให้หลงใหลชนิดหนึ่ง
เซี่ยเยี่ยนชิงลงจากรถม้าก่อน เขาหมุนตัวกลับมายื่นแขนออกไปอีกครา หนนี้ลั่วจิ่นอวี๋วางมือทาบลงไปอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง อาศัยแรงพยุงก้าวลงสู่พื้นดินอย่างแผ่วเบา
ทัศนียภาพที่ปรากฏสู่สายตา ทำให้นางชะงักไปเล็กน้อย
สุดปลายตรอกคือเรือนพักขนาดไม่ใหญ่นักแห่งหนึ่ง ไร้ป้ายชื่อ ไร้ธงหน้าร้าน มีเพียงบานประตูไม้สองบานที่เปิดกว้าง ด้านในประตูเป็นลานกลางบ้านรูปทรงสี่เหลี่ยม ในลานวางโต๊ะสี่เหลี่ยมขาสั้นไว้เจ็ดแปดตัว เข้าคู่กับม้านั่งยาวที่เรียบง่ายเช่นเดียวกัน โต๊ะถูกเช็ดจนสะอาดสะอ้าน สะท้อนสีเนื้อไม้อันอบอุ่นนุ่มนวลท่ามกลางแสงยามเย็น