กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 24 สายลับโรงน้ำชา
ภายในจวนอัครเสนาบดี ข่าวเรื่องที่หวังซื่อ “ป่วย” เพียงไม่ถึงครึ่งวันก็แพร่สะพัดไปทั่วทุกหนแห่ง
เรือนบุปผาแพรปิดประตูเรือนลง เพียงกล่าวว่าฮูหยินจิตใจไม่สงบ วิตกกังวลจนล้มป่วย จำต้องพักรักษาตัวอย่างสงบ กระทั่งการคารวะเช้าเย็นก็ละเว้นเสีย บ่าวไพร่ต่างซุบซิบนินทากันเป็นการส่วนตัว ล้วนคาดเดาว่าเป็นเพราะคุณหนูรองถูกรับตัวไปอย่างเงียบเชียบเช่นนั้น ฮูหยินจึงสะเทือนใจจนรับไม่ไหว ถึงได้ “ป่วย” ขึ้นมา
ณ เรือนฟังหิมะ ลั่วจิ่นอวี๋เพิ่งจะตรวจนับวัสดุผ้าหยุนจิ่นเสร็จสิ้นหนึ่งพับ ได้ยินความแล้วก็เพียงตอบรับ “อืม” แผ่วเบาคำหนึ่ง แล้วขีดเขียนลงบนสมุดบัญชีต่อไป
ชิงไต้ที่อยู่ด้านข้างรู้สึกคับแค้นใจยิ่งนัก “ฮูหยินช่างป่วยได้ถูกเวลาจริง ๆ เจ้าค่ะ! คุณหนูรองเพิ่งจากไปนางก็ล้มป่วย ประหนึ่งว่าเรือนฟังหิมะของพวกเราไปรังแกนางกระนั้น!”
“ปล่อยนางไปเถิด” ลั่วจิ่นอวี๋ไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ป่วยเสียได้ก็ดี จะได้ไม่ต้องก่อเรื่องวุ่นวาย”
นางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเอ่ยกับชิงไต้ว่า “ไปที่ห้องคลังนำโสมคนชั้นดีสองต้น แล้วหยิบเอารังนกอีกสองกล่อง ส่งไปให้ฮูหยิน บอกว่าข้ามีภาระกิจการงานรัดตัว ไม่อาจไปเยี่ยมเยียนด้วยตนเองได้ ขอให้ฮูหยินพักฟื้นดูแลร่างกายให้ดี”
ชิงไต้ชะงักงัน “คุณหนู ท่านยังจะส่งของไปให้นางอีกหรือเจ้าคะ? วันวานนางปฏิบัติต่อท่านถึงเพียงนั้น…”