เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 20 จดหมายลับยามค่ำคืน
ยามราตรีค่อย ๆ ลึกล้ำ โคมไฟทั่วทั้งจวนอัครเสนาบดีทยอยจุดสว่างขึ้นตามลำดับ ภายในเรือนฟังหิมะ ลั่วจิ่นอวี๋เพิ่งตรวจทานรายการสินเดิมเจ้าสาวของท่านแม่ส่วนแรกเสร็จสิ้น กำลังนวดคลึงลำคอและหัวไหล่ที่เมื่อยล้า บานหน้าต่างฉลุพลันมีเสียงเคาะเบา ๆ ดัง “กุกกัก”
ชิงไต้กำลังจะไปดู ลั่วจิ่นอวี๋กลับยกมือห้ามไว้ นางลุกขึ้นเดินไปริมหน้าต่าง ผลักเปิดออกครึ่งบาน กระบอกไม้ไผ่อันหนึ่งกลิ้งตกลงมาจากชายคา หล่นลงสู่กลางฝ่ามือของนางพอดี
กระบอกไม้ไผ่หนาเพียงเท่านิ้วโป้ง ปากกระบอกปิดผนึกด้วยขี้ผึ้ง สลักอักษร “เซี่ย” ตัวเล็ก ๆ เอาไว้
ลั่วจิ่นอวี๋ถอยกลับเข้าห้อง อาศัยแสงเทียนเปิดกระบอกไม้ไผ่ ดึงแถบกระดาษด้านในออกมา กระดาษเป็นกระดาษเฉิงซินถังชั้นเลิศ ลายมือยังคงเป็นลายเส้นพู่กันอันเฉียบคมแฝงความเกียจคร้านเช่นเคย
ยอดคนคู่ตระกูลชุยผู้เป็นท่านน้าของเจ้า ช่างสมคำร่ำลือจริง ๆ