กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 18 สายลมเริ่มพัดจากกอหญ้า
ภายในเรือนฟังหิมะกรุ่นกลิ่นหอมของชา ลั่วจิ่นอวี๋ยกกาชาเติมน้ำชาให้น้าสะใภ้ทั้งสอง กลีบดอกไห่ถังนอกหน้าต่างปลิวตามสายลมเข้ามา ตกกระทบลงบนโต๊ะเล็กไม้จันทน์ม่วง ยิ่งเพิ่มพูนความสง่างามขึ้นหลายส่วน
เสิ่นซื่อยกจอกชาขึ้น เป่าคลายไอร้อนแผ่วเบา พลันนึกบางสิ่งขึ้นมาได้ จึงยิ้มพลางกล่าวว่า “จริงสิ น้าชายคนโตกับน้าชายคนที่สามของเจ้าก็มาด้วยนะ”
ลั่วจิ่นอวี๋ชะงักไป “บรรดาน้าชายก็มาด้วยหรือเจ้าคะ เช่นนั้นเหตุใด...”
“พอถึงประตูเมืองก็ลงจากรถม้าแอบเผ่นไปแล้ว” ซูซื่อรับคำพูดต่อ ใบหน้าเจือรอยยิ้มหยอกเย้า “น้าชายคนโตของเจ้าบอกว่า สตรีพูดคุยกัน พวกนายท่านอย่างพวกเขาจะเข้าไปยุ่มย่ามทำไม พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนที่สองกับคนที่สี่ของเจ้าก็ตามมาด้วย บุรุษทั้งสี่คนนี้ทิ้งพวกเรากับรถม้าสองคันไว้ แล้วพากันย่องหนีไปเงียบ ๆ อ้างว่าจะไปเยี่ยมสหาย—ข้าดูแล้ว ไม่รู้แอบไปทำอะไรกันแน่”