กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 3 ทุกคนแสดงความสามารถ
ภายในตำหนักหลินเต๋อ แสงไฟสว่างไสวดุจกลางวัน
ยามที่ลั่วจิ่นอวี๋ก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ตามกลุ่มคน เสียงดนตรีก็พลันแว่วดังขึ้นอย่างช้า ๆ เสียงฉินอันกังวานใสคลอเคล้าไปกับเสียงขลุ่ยเซียวอันไพเราะอ้อยอิ่ง ก้องกังวานวนเวียนอยู่ท่ามกลางขื่อคานสลักลายวิจิตร บนเพดานหลืบภาพวาดหลากสี ลายมังกรขดต้องแสงเปลวเทียนแลดูมีชีวิตชีวาราวกับมีลมหายใจ ดวงเนตรมังกรทอดต่ำ ก้มมองฝูงชนที่เบียดเสียดจอแจอยู่เบื้องล่าง
ที่นั่งของนางถูกจัดไว้ตรงช่วงกลางของเขตสตรีฝ่ายใน ไม่ล้ำหน้าและไม่ล้าหลัง พอเหมาะพอดีที่จะเป็นตำแหน่งอันยอดเยี่ยมในการลอบสังเกตการณ์ ชิงไต้นั่งคุกเข่าปรนนิบัติอยู่ด้านหลังนาง สาวใช้ผู้นี้ได้สืบข่าวสารแทนคุณหนูใหญ่มาแต่เนิ่น ๆ จึงกระซิบบอกเตือนเสียงเบา “คุณหนูเจ้าคะ โต๊ะตัวที่สามทางขวามือคืออันกั๋วกงฮูหยิน โต๊ะตัวที่ห้าทางซ้ายมือคือเวยเป่ยโหวฮูหยิน ล้วนเป็นคนของฮองเฮาพระนางทั้งสิ้นเจ้าค่ะ โต๊ะตรงหน้าพอดิบพอดีที่สวมอาภรณ์สตรีชาววังสีผลซิ่งคือพระนางเสียนเฟย ส่วนคนที่สวมชุดสีเขียวน้ำข้างกายนางคือเต๋อเฟย...”
ลั่วจิ่นอวี๋พยักหน้าเล็กน้อย ทว่าสายตากลับทอดมองไปยังเบื้องบนบันไดหลวงอย่างเงียบงัน