ตอนที่ 45 ความอับอายขายขี้หน้าของหยวนเฟย

"พี่เฉิน มาเล่นเกมกันหน่อยไหมครับ!" เติ้งอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงประจบประแจง

ทั้งสี่คนในห้องนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ความสนใจพุ่งเป้าไปที่เฮ่อยวี่เฉิน

เมื่อสังเกตสีหน้าของพวกเขาแล้ว เฮ่อยวี่เฉินก็ปฏิเสธ มันคงไม่ใช่ช่วงบังคับของรายการ แถมยังแลกเป็นค่าความชื่นชอบให้ตัวเองไม่ได้อีก

เหนื่อยมาทั้งวัน ทั้งร่างกายและจิตใจของเขาต่างต้องการการพักผ่อนอย่างเงียบสงบ

เติ้งอวี่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

การแสดงห่วยแตกจนแสบตา

หยวนเฟยลุกขึ้นรับแฟลชไดรฟ์พลางกล่าวขอบคุณอย่างจริงจังอีกครั้ง

"พี่เฉิน ขอบคุณนะครับ ตอนที่มาหาพี่วันนี้ผมไม่คิดเลยว่าพี่จะยอมตกลง ผมเป็นคนพูดไม่ค่อยเก่ง แต่ถ้าวันหน้ามีอะไรให้ผมช่วย พี่บอกมาได้เลยนะ"