เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 345 เปิดเผย เราสองคน
เฉิงอวิ๋นเฟยประหลาดใจจนลูกตาแทบจะถลนออกมา กำลังจะอ้าปากซักไซ้ไล่เลียงต่อ
แต่สวี่หยางกลับกำชับวิสัญญีแพทย์ผู้ช่วยไปแล้ว “รุ่ยถิง เชิดคางขึ้นมา ทำลมหายใจได้แล้ว”
รุ่ยถิงขานรับพลางก้าวไปข้างหน้า สองมือประคองหน้ากากออกซิเจนขึ้นมาประกบลงบนใบหน้าของผู้ป่วยอย่างมั่นคง
เฉิงอวิ๋นเฟยขยับเข้าไปใกล้ครึ่งก้าว เอาข้อศอกสะกิดสวี่หยางเบา ๆ
“ใครกันนะที่ทำให้พี่หยางของฉันเกิดกิเลสทางโลกขึ้นมาได้?”
“อืม… ตอนนี้ขอเก็บเป็นความลับก่อน!”
“อะไรกัน” เฉิงอวิ๋นเฟยหัวเราะเย้าแหย่ “เปิดเผยให้คนอื่นเห็นไม่ได้หรือไง?”
สวี่หยางบีบถุงลมช่วยหายใจอยู่ในมือ ได้แต่ยิ้มไม่พูดอะไร
เฉิงอวิ๋นเฟยจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแทน “จริงด้วยสิพี่หยาง ช่วงที่ฉันลาพักร้อนไปเนี่ย ในแผนกมีเรื่องเมาท์อะไรบ้าง?”