กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 260 เย็นชา ระหว่างเพื่อนร่วมงาน ดิงทอล์กก็พอแล้ว
วันรุ่งขึ้น หน้าประตูห้อง
ในอากาศอบอวลไปด้วยความหนาวเย็นยะเยือกอันเป็นเอกลักษณ์ของยามเช้าตรู่
เซี่ยไจ้ซีเพิ่งกดลิฟต์ ก็ได้ยินเสียง “กริ๊ก” เบา ๆ ดังมาจากห้องข้าง ๆ
ประตูบ้านของสวี่หยางเปิดออกแล้ว
ผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง เธอเห็นเงาร่างนั้นยืนเปลี่ยนรองเท้าอยู่ที่โถงทางเข้า ท่าทางดูรีบร้อนเล็กน้อย ตัวไหวไปมา
เธอดึงสายตากลับมาทันที บังคับตัวเองให้มองตรงไปข้างหน้า จ้องตัวเลขสีแดงบนหน้าปัดลิฟต์ที่กระพริบเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ
ทว่าในหัวกลับวนเวียนประโยคอันเย็นชาประโยคนั้นอย่างควบคุมไม่ได้ “พวกเรา เป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
ด้านหลังมีเสียงล้อกระเป๋าเดินทางบดไปกับพื้นดังขึ้น