กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 251 ปวดใจ ไม่กล้ามองนาน
ประตูลิฟต์เพิ่งเปิดออก เซี่ยไจ้ซีก็เหลือบไปเห็นเซี่ยโหย่วเฉียวกำลังนั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตูทันที
เขายังคงง่วนอยู่กับเศษลังกระดาษผุพังไม่กี่ชิ้นนั้น
“เซี่ยโหย่วเฉียว!”
เซี่ยไจ้ซีตวาดลั่นอย่างเดือดดาล
เซี่ยโหย่วเฉียวสะดุ้งโหยงจนตัวสั่น ลังกระดาษในมือเกือบจะร่วงลงพื้น
เขาเงยหน้าขึ้น ชะเง้อมองไปทางด้านหลังเธอ สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดในใจ
“พวกเด็ก ๆ ล่ะ ไม่ใช่ว่าหาเจอแล้วเหรอ”
“พี่ยังมีหน้ามาถามถึงเด็ก ๆ อีกเหรอ”
ระดับเสียงของเซี่ยไจ้ซีแหลมสูงขึ้นหลายคีย์ เสียงดังก้องสะท้อนไปมาในระเบียงทางเดิน จนสะเทือนให้ไฟเปิดปิดด้วยเสียงสว่างวาบขึ้นมา