เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 250 หลบหนี ปิดประตูแต่ยังคงลังเลอยู่ข้างหลัง
เซี่ยไจ้ซีหันขวับกลับมา กำลังจะถลึงตาใส่พี่ชาย ทว่าสายตากลับปะทะเข้ากับใบหน้าไร้เดียงสาของสวี่หยางที่อยู่ตรงมุมลิฟต์อย่างไม่ทันตั้งตัว
คำผรุสวาทที่มาถึงริมฝีปากถูกเธอกลืนกลับลงคอไปทั้งอย่างนั้น
เซี่ยไจ้ซีเม้มปากด้วยความกระอักกระอ่วน รีบหันกลับไปเผชิญหน้ากับประตูลิฟต์ ใบหูร้อนผะผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย
“เด็ก ๆ หายไปเหรอครับ?”
เสียงของสวี่หยางดังขึ้นจากด้านหลัง
เซี่ยไจ้ซีพยักหน้า ไม่ได้หันกลับไปมอง
“อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย เด็กตัวแค่นี้วิ่งไปไหนไม่ได้ไกลหรอก คงแค่เห็นอะไรน่าสนใจเลยวิ่งไปเล่นเท่านั้น”
สวี่หยางเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ใช่ ๆ” เซี่ยโหย่วเฉียวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ราวกับได้รับการอภัยโทษ รีบเออออตามทันที “คุณเพื่อนบ้านพูดถูกเผงเลย!”