กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 221 ปล่อยมือ ดอกกุหลาบของเจ้าชายน้อย
บาร์หยุนตวน
แสงไฟสลัวรางราวกับจมอยู่ใต้น้ำ มีเพียงแถบแสงสีเหลืองอบอุ่นตรงเคาน์เตอร์บาร์ที่ทอดเงาร่างคนออกมาเป็นเค้าโครงบาง ๆ
ดนตรีแจ๊สไหลรินลงมาจากลำโพงเหนือศีรษะอย่างเนิบช้าไม่รีบร้อน
สวี่หยางนั่งอยู่ริมเคาน์เตอร์บาร์ แก้วเหล้าข้างมือแห้งขอดถึงก้นแก้วแล้ว
เขาวางแก้วกระแทกลงบนเคาน์เตอร์เบา ๆ แล้วเคาะสองที
“ขออีกแก้ว ขอบคุณ”
บาร์เทนเดอร์พยักหน้า พลางหยิบเหล้าหลักขึ้นมาอย่างคล่องมือ
สวี่หยางพาดแขนข้างหนึ่งไว้บนเคาน์เตอร์บาร์ ทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน สายตากวาดมองฝูงชนอย่างไร้จุดหมาย
ใจกลางฟลอร์เต้นรำมีผู้คนกำลังโยกย้ายส่ายสะโพก แสงเงาวูบวาบสว่างสลับมืดสาดกระทบใบหน้าของเขา