กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 ปลายทาง ไม่มีโอกาสอีกแล้ว
ทุกคนต่างกรูกันเข้าไปทันที
คนที่กดหน้าอกก็กดไป คนทำการฉีดสารทึบรังสีก็ทำการฉีดสารทึบรังสีไป
ภายในห้องผ่าตัดเวลานี้เปรียบเสมือนเครื่องจักรที่ถูกเหยียบคันเร่งจนมิด เฟืองทุกชิ้นกำลังหมุนวนด้วยความเร็วสูง
“ยี่สิบเอ็ด ยี่สิบสอง ยี่สิบสาม ยี่สิบสี่…”
อู่หยางตะโกนขานจำนวนครั้งของการกดหน้าอกเสียงดังลั่น ก้องสะท้อนไปทั่วห้องผ่าตัด
ส้นมือของเขาวางแนบแน่นอยู่บนกระดูกสันอก ทุกครั้งที่กดลงไปล้วนแม่นยำและทรงพลัง แฝงไว้ด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอดั่งเครื่องจักร
พอครบห้ารอบ อะดรีนาลีนก็ถูกฉีดเข้าไป
สวี่หยางคว้าเครื่องกระตุกหัวใจขึ้นมา “ชาร์จไฟ… ถอย!”
แผ่นอิเล็กโทรดแนบลงบนผนังทรวงอก ร่างของผู้ป่วยกระตุกกระดอนขึ้นเล็กน้อย