เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 หัวใจหยุดเต้น กดหน้าอกต่อไป
ภายในห้องผ่าตัด อากาศคล้ายถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น
ประตูอัตโนมัติปิดสนิท ตัดขาดเสียงรบกวนระลอกสุดท้ายในระเบียงทางเดิน
โคมไฟไร้เงาเหนือศีรษะไม่ได้เปิดไว้ ทั่วทั้งห้องผ่าตัดอาศัยเพียงแสงสีฟ้าสลัวจากจอมอนิเตอร์ไม่กี่เครื่อง ส่องกระทบใบหน้าของทุกคนจนดูเย็นเยียบไปบ้าง
หมอแผนกหัตถการรังสีร่วมรักษายืนอยู่หน้าโต๊ะทำหัตถการ เสื้อตะกั่วกดทับลงบนไหล่อย่างหนักอึ้ง รัดรั้งร่างจนแข็งเกร็งไปเล็กน้อย
ทว่าสองมือของเขายังคงนิ่งมั่น มือขวาจับส่วนปลายของสายสวน นิ้วโป้งและนิ้วชี้คีบอุปกรณ์ควบคุมแรงบิดเอาไว้ มือซ้ายประคองสายสวนส่วนต้น
สายตาจับจ้องหน้าจอ นิ่งสนิทไม่ไหวติง
ผ้าคลุมปลอดเชื้อสีฟ้าแบบใช้ครั้งเดียวปูคลุมทั่วทั้งโต๊ะผ่าตัด ทิ้งชายจากร่างคนไข้ลงไปจรดพื้น ส่องประกายเย็นเยียบอยู่ใต้แสงไฟ