กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 ภาษาดอกไม้ ความจริงใจและความชอบทั้งหมดของฉัน
สวี่หยางวางขนมหวานลงบนเคาน์เตอร์ครัว
ช่อดอกลิเซียนทัสสีขาวขอบม่วงช่อนั้นเสียบเอียง ๆ อยู่ในถุงขนม
แสงไฟสาดลงมาจากด้านข้าง ทอดประกายแสงอันอ่อนโยนลงบนกลีบดอก
กลีบดอกสีขาวถูกสะท้อนจนดูนุ่มนวลยิ่งขึ้น ทว่าขอบสีม่วงกลับดูสดใสสะดุดตาเป็นพิเศษในเวลานี้
คล้ายซุกซ่อนถ้อยคำใดไว้ อยากเอ่ยทว่ายังหยุดรั้ง
ทั้งสองคนนั่งลงโดยมีเคาน์เตอร์ครัวคั่นกลาง
“กินแอปเปิ้ลไหมคะ?”
เซี่ยไจ้ซีเลื่อนจานผลไม้บนโต๊ะส่งไปให้ ส่วนตนเองถือแอปเปิ้ลในมือแล้วก้มหน้ากัดไปอีกคำ
“แอปเปิ้ล... อร่อยไหม?”