กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 154 ส่งดอกไม้ ดอกทานตะวันกับดอกลิเซียนทัส
“ทำไมของขวัญชิ้นนี้ถึงเป็นดอกไม้ล่ะครับ”
สวี่หยางนั่งสวมรองเท้าอยู่ข้าง ๆ ทว่าสายตากลับจ้องเขม็งไปยังช่อดอกทานตะวันสีเหลืองทองอร่ามช่อนั้น
น้ำเสียงเปรี้ยวปรี่จนแทบจะคั้นเป็นน้ำส้มสายชูได้อยู่แล้ว
“ตอนแรกฉันยังนึกว่าของขวัญจากนักศึกษา ใครเห็นก็ต้องมีส่วนแบ่งด้วยเสียอีก!”
เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ทำท่าทางผิดหวังเป็นที่สุด
“เป็นดอกไม้ก็ช่างเถอะ กินก็ไม่ได้ ใช้ประโยชน์ก็ไม่ได้—”
ลากหางเสียงยาวอย่างประชดประชัน
“ถือกลับบ้านยังรู้สึกว่าหนักเปล่า ๆ เลย”
พูดจบ เขาก็ดึงเชือกผูกรองเท้าอย่างแรง ผูกจนแน่นเปรี๊ยะ