กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 92 ไม่ไสหัวไป? งั้นก็ทำหน้าที่เครื่องเตือนภัยมนุษย์ให้ดี
เซี่ยไจ้ซีก้าวยาว ๆ ปราดเดียวไปถึงหัวเตียง แล้วกระชากผ้าคลุมปลอดเชื้อออกทันที
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ
ข้อต่อระหว่างท่อเกลียวกับการใส่ท่อช่วยหายใจสวมแตะกันไว้หลวม ๆ ราวกับลมหายใจรวยรินเฮือกสุดท้ายก่อนจะขาดใจ
เธอตีหน้าขรึม ไม่พูดไม่จาพลางกดล็อกรอยต่อทุกจุดจนแน่นสนิทอีกครั้ง ปลายนิ้วออกแรงเสียจนซีดขาว
บนเครื่องมอนิเตอร์ รูปคลื่นคาร์บอนไดออกไซด์ปลายลมหายใจออกดีดตัวสูงขึ้นฉับพลัน ก่อนจะแผ่กว้างออกเป็นแนวสี่เหลี่ยมอันอิ่มแน่นและเป็นระเบียบอย่างรวดเร็ว
เสียงสัญญาณเตือนภัยเร่งเร้าปานจะทวงชีวิตพลันเงียบกริบลงทันที
ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนไต่กลับขึ้นมาที่ 100 ทว่าความดันโลหิตกลับตกลงไปเล็กน้อย
“รุ่ยถิง ให้เอฟีดรีน 5 มิลลิกรัม ยกความดันโลหิตขึ้นมาหน่อย”
รุ่ยถิงไม่ขยับ “84/62 ก็ปกติดีนี่คะ”